روی صحبتم با امر برتر است. که ممکن است صدای ما را بشنود. که هزار البته چگونگی جهان ما برای امر برتر بکلی بیتفاوت مینماید ولی.. صبر کن شاید صدای ما را بشنود.
آیا مولانا درست گفتهاست که: «چون شدی بر بامهای آسمان / سرد باشد جست و جوی نردبان» (؟)
آیا تو، حقیقت یافتهای هستی که زر شده و از علم و عمل کیمیا آزاد گشته؟ ...خُب اگه نه پس چی !!؟"
خواهش میکنم صبرکن، نه نه جدی ام، عذرمیخوام.
آیا (چطور!) یک نفر میتواند "برای خودش "به درگاهت دعا کند؟
آیا اینطور نمینماید که جهان مستقل باشد از ارادهی من؟
چه ارتباط منطقیای میان جهان و ارادهی من میتواند وجود داشته باشد تا آنچه که آرزو میکنم بتواند، برآید؟..
من خودم را گم کردهام؟.... نه، بگمانم تابحال پیدا نکردهام.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر